De bokkensprongen van wethouder Oude Kotte

Een eerste levensbehoefte mag geen inzet worden van een loterij, een kansspel. Met die woorden nam GroenLinks Heerhugowaard afstand van het regionale plan om de schaarse sociale woningbouwvoorraad inzet te maken van een loterij, waarbij niet de inwoners van Heerhugowaard die lang wachten op een woning een kans krijgen, maar een pas ingeschrevene die mogelijk nu nog in Limburg woont.

Het plan is gelukkig van de baan. Niet alleen vanwege het verzet van GroenLinks Heerhugowaard (samen met PvdA en SP), maar vooral door tegenstand in Alkmaar, Bergen en Langedijk, die eveneens diezelfde loterij onder de neus kregen, maar daar terecht niet aan mee wilden doen. Waarom vond de coalitie van D66, VVD, CDA en HOP in Heerhugowaard zo’n loterij wel een goed idee?

Om die vraag te kunnen beantwoorden moeten we kijken naar de verdediger van de plannen in Heerhugowaard, wethouder Gido Oude Kotte. Deze jonge wethouder is ambitieus en houdt niet van verliezen. Elk voorstel van zijn kant wordt tot de uiterste grens verdedigd. Hij pikt het niet als de coalitiepartijen zijn voorstelllen niet enthousiast verdedigen en geeft die partijen geen kans een eigen geluid te horen.

Ambitie is goed en de grenzen opzoeken in het debat hoort erbij. Maar soms gaat ook Oude Kotte die grenzen te buiten. Zo ook in dit geval.

“We moeten iets doen voor de groep schrijnende gevallen”, zei de wethouder tegen de commissie Stadsontwikkeling begin deze maand. Woorden die hij onlangs in de Alkmaarsche Courant herhaalde. Wat bedoelt Oude Kotte hiermee? Dat woningzoekenden die door verscherpte regels geen kans maken op een urgentieverklaring, terwijl ze wel op straat dreigen te belanden, nu een betere kans op een woning maken.

Hé, dat is opvallend! De loterij, die openstond voor iedereen in Nederland, wordt ineens gezien als oplossing voor urgentiegevallen die “door verscherpte regels” niet als urgentiegevallen worden gezien. Maar de loterijvoorwaarden spreken daar helemaal niet over…

En trouwens, hoe zit dat dan met die “verscherpte voorwaarden” voor urgentiegevallen? De gezamenlijke wethouders uit de regio namen een jaar geleden het besluit die voorwaarden voor urgentie te verzwaren, dus ook wethouder Oude Kotte. In een vergadering van diezelfde wethouders in het najaar van 2014 meldde Oude Kotte ook nog eens dat er in Heerhugowaard geen problemen zijn met het verhuren van “minder gewilde woningen”, terwijl hij in de eerder genoemde Heerhugowaardse commissie Stadsontwikkeling juist die “minder gewilde woningen” inzet wilde maken van de loterij.

De argumentatie van Oude Kotte deugt dus niet, hij weerspreekt zichzelf en probeert “oplossingen” aan te dragen voor problemen die hijzelf in eerste instantie heeft veroorzaakt. GroenLInks pleit voor een werkelijke oplossing voor schrijnende gevallen die nu buiten de urgantie vallen, en geen schijnoplossing zoals een loterij.